‘Als ze nu niet ingrijpen vallen er nog meer doden' - 29/05/2010

Wielertoerist Nick Lecluyse uit Deerlijk (46) ligt nog een week op intensieve zorg in Malmédy. 'Ik kon evengoed al in mijn kist liggen, zoals die andere wielertoerist. Er moet nú opgetreden worden tegen het groeiende machogedrag in ons peloton, anders is het straks gedaan met onze liefhebberij.'  Nick Lecluyse kwam vorig weekend zwaar ten val in Tilff-Bastogne-Tilff. 'Dat is de amateuruitgave van Luik-Bastenaken-Luik. Eigenlijk mag die vraag hier al meteen gesteld worden, misschien het best meteen aan de politiek: is het wel een goed idee om aan liefhebbers zo'n parcours aan te bieden? Want dat schreeuwt gewoon de macho in ons wakker. We wanen ons even prof. Dat gevoel tilt sommigen meteen boven de verkeersreglementen.' Lecluyse kwam ten val vlak na een bevoorradingspost. 'Daar had ik weer eens gezien welke haantjes de wielerliefhebbers zijn geworden. Ze spannen hun borst op, showen hun afgetrainde lijf en staan ook constant op de klok te kijken. Ze hebben immers uitgerekend dat ze maar vier minuten mogen verliezen aan zo'n bevoorrading. Dus o wee als ze hun drie versnaperingen niet gauw genoeg krijgen.' 'Ik voelde me doodgaan' 'Na de bevoorrading kwam de afdaling van de Côte de Wanne. Daar ging ik uit de bocht en belandde in een beek. Terwijl andere fietsers me hielpen, hoorden ze verder nog iemand kreunen. Twee minuten later waren de ziekenwagens er, maar de schreeuw van een derde vallende renner overstemde hun sirenes. Die derde belandde met zijn rug op een rots.' 'Ondertussen voelde ik me doodgaan. Ik wás ook aan het doodgaan: mijn gescheurde milt was aan het leegbloeden.' Uiteindelijk zijn dat weekeinde twee wielertoeristen verongelukt in de Ardennen. Onze krant schreef daarop een vlammend opiniestuk tegen het haantjesgedrag van de moderne wielertoerist. De vrouw van Nick Lecluyse las het en duwde het tijdens haar ziekenbezoek in de handen van haar man. 'Ik moet er eerlijk in zijn: het klopt wat er staat. We vergeten te gauw dat we maar toeristen zijn.' 'Gevaar voor elkaar'  'Ik ben dertig jaar wielertoerist. Lange tijd deed iedereen het voor zijn plezier. Voor de sport en de ontspanning en om samen te zijn met de vrienden. Je reed met elkaar, niet tegen elkaar. Dat is sinds vijf jaar heel snel aan het veranderen. We zijn concurrenten van mekaar geworden.' 'Op mijn ziekbed zocht ik naar een verklaring. Ik denk dat de competitieve samenleving –mijn auto rijdt sneller dan de jouwe, mijn gsm heeft drie opties meer– doorstraalt in onze liefhebberij.' 'Het maakt dat de wielerliefhebbers een gevaar zijn geworden voor elkaar. Een paar voorbeelden. Als je bergop niet snel genoeg gaat, schreeuwen de achtervolgers je gewoon van de weg. Of ze snijden een bocht zo scherp aan dat je als volger wel in de remmen moet, waardoor je meteen vijftig meter achterop ligt.' 'Nog eentje. Ik zie steeds meer mannen op kop zonder te kijken een dwarsweg oversteken. In plaats van voor de hele groep te denken, is het steeds meer ieder voor zich. Het kan hen niet schelen dat de rest van de groep achterblijft.' 'De onderlinge strijd begint al bij het materiaal. 3.500 euro voor een fiets lijkt de norm geworden. Dat komt deels doordat steeds meer professionele wielerteams een fietsenproducent als sponsor hebben. BMC van Cadel Evans, bijvoorbeeld. Dan moeten de liefhebbers natuurlijk ook zo'n fiets hebben.' 'En dan maar vlammen hé. Zeker niet onderweg stoppen voor een koffie, want dan kan je bij thuiskomst niet opscheppen over hoe snel je wel hebt gereden. Wanneer het te lastig wordt, weet de moderne renner natuurlijk welk voedingssupplement te nemen om snel over het derde dipje te geraken. Terwijl ik nog steeds rijd op druivensuiker.' Graag meer vrouwen Nick Lecluyse draagt ook oplossingen aan. 'Meer vrouwen in het peloton, want zij hebben geen last van haantjesgedrag. Steek bij twaalf mannen acht vrouwen en je hebt meteen een veilige groep.' 'Misschien is dit nog de beste tip: verbied kilometertellers op de fietsen. Ik had de mijne er al afgegooid en wilde dat de jongeren in onze groep dat voorbeeld volgden. En natuurlijk moet een helm verplicht worden.' Lecluyse staat voor een lange revalidatie maar wil daarna toch weer de fiets op. 'Vooral om veiligheid te prediken, want anders gaat onze liefhebberij eraan.'