Opnieuw zondag, en opnieuw valt het weer eerder mee. Hou er rekening dat het eind november is en je weet dat wanneer het niet regent en rond de 8 graden is, het weer inderdaad meevalt voor de tijd van het jaar.
Het was een echte minderheid vandaag: Jeroen en ik. Punt uit. Peter en Andy hadden andere katjes te geselen, weze het elk van een ander alooi.
Opnieuw hielden we het redelijk kort want om 11 uur ongeveer moesten we reeds huiswaarts keren. Opnieuw heb ik iets gepland met de fietsknooppunten. Dat gaat zeer gemakkelijk via
www.fietsnet.be.
De fietsknooppunten zijn fantastisch en tegelijk soms zeer verassend. Fantastisch omdat je langs wegen rijdt waar je nog nooit eerder gekomen was ; zeer verassend soms omdat ze je gewoon de velden door sturen. Weliswaar op "grasdallen", maar je waant je heel eventjes (maar dan maar héél éventjes hé) veldrijder.
Op de kaart zie je dat we in Kruishoutem (Marolle) zijn weggedraaid richting Nazareth, maar voor we daar geraakten, hebben we relatief veel door het veld gereden op die verharde ondergrond. Alleen zijn we herfst, liggen er veel bladeren en is heel het zaakje nat en glibberig, zodat ik met een gevoel van beter begrip 's namiddags naar Niels Albert, Sven Nijs en C° zat te kijken op TV. Bij ons zette ons achterwiel zich maar een heel klein beetje ; hoe het achterwiel en het voorwiel van die mannen zich zette tijdens de cross in Gieten, da's nog wat anders.
Eens we in Nazareth waren, was onze portie "veldrijden" gedaan voor vandaag en reden we langs gewonen wegen naar Astene. Zo langs Vosselare put, kwamen we aan onze volgende attractie van de dag. Het draaipont over de oude Leie. Erop plaats nemen, en aan het wiel draaien. Dat moet je doen om aan de overkant te geraken. Leuk, is het niet Jeroen ?
Na het draaipont reden we langs Bachte-Maria-Leerne naar het schipdonkkanaal en volgden dat tot in Nevele. Vandaar via de voetgangersbrug naar de overkant, en hop op weg naar Poesele.
Nu hadden we de wind al een poos tegen. En toegegeven, hij blaasde echt wel goed vandaag. We deden goed door vanuit de wetenschap dat we de wind niet gingen blijven tegen hebben. Al lachend zeiden we nog "of hij zou zich nog moeten draaien onderweg".
Van Poesele langs binnenwegen, en met het voortdurende gevecht tegen de wind, op naar Kanegem. Van Kanegem naar Aarsele. Aarsele, Dentergem, Olsene.
We waren een beetje aan het shortcutten, want 11 uur was onze deadline vandaag.
Eens in Olsene hebben Jeroen en ik elk onze weg gegaan. Jeroen richting Kruishoutem, ik richting Deinze. Het was weer een mooie tocht ondanks die eeuwige wind die in de wijdse akkerlanden waarin we vandaag reden absoluut vrij spel had.
's Nachts had het geregend, daardoor lagen de banen er goed nat bij. En sommige binnenwegen hadden last van modderstrookjes, al naargelang er op de aanbelandende velden recent een oogst was binnengehaald of niet.
Het zou ons poetswerk opleveren aan de fietsen. En ja hoor, zelfs daar heb deugd van gehad.
Bedankt Jeroen voor het gezelschap en je sterke benen. Tot volgende week, hopelijk zijn we dan weer met meer.
Eens we in Nazareth waren, was onze portie "veldrijden" gedaan voor vandaag en reden we langs gewonen wegen naar Astene. Zo langs Vosselare put, kwamen we aan onze volgende attractie van de dag. Het draaipont over de oude Leie. Erop plaats nemen, en aan het wiel draaien. Dat moet je doen om aan de overkant te geraken. Leuk, is het niet Jeroen ?
Na het draaipont reden we langs Bachte-Maria-Leerne naar het schipdonkkanaal en volgden dat tot in Nevele. Vandaar via de voetgangersbrug naar de overkant, en hop op weg naar Poesele.
Nu hadden we de wind al een poos tegen. En toegegeven, hij blaasde echt wel goed vandaag. We deden goed door vanuit de wetenschap dat we de wind niet gingen blijven tegen hebben. Al lachend zeiden we nog "of hij zou zich nog moeten draaien onderweg".
Van Poesele langs binnenwegen, en met het voortdurende gevecht tegen de wind, op naar Kanegem. Van Kanegem naar Aarsele. Aarsele, Dentergem, Olsene.
We waren een beetje aan het shortcutten, want 11 uur was onze deadline vandaag.
Eens in Olsene hebben Jeroen en ik elk onze weg gegaan. Jeroen richting Kruishoutem, ik richting Deinze. Het was weer een mooie tocht ondanks die eeuwige wind die in de wijdse akkerlanden waarin we vandaag reden absoluut vrij spel had.
's Nachts had het geregend, daardoor lagen de banen er goed nat bij. En sommige binnenwegen hadden last van modderstrookjes, al naargelang er op de aanbelandende velden recent een oogst was binnengehaald of niet.
Het zou ons poetswerk opleveren aan de fietsen. En ja hoor, zelfs daar heb deugd van gehad.
Bedankt Jeroen voor het gezelschap en je sterke benen. Tot volgende week, hopelijk zijn we dan weer met meer.
